आठवण
तुझी असण्यापेक्षा
नसण्याची सवय जास्त
मी रिकामीच रे
तू मात्र कामात व्यस्त
खूप काही मनात साचून राहलेल
तुझ्या येण्या कडे लक्ष लागलेल
येशील तेव्हा मनसोक्त बोलु
सुखदुःखाचे कवाड खोलू
गप्पा च्या ओघात
भान वेळेचे विसरू
प्रितीच्या अस्मानी
सुखावेल सैरभैर पाखरू
शब्दांनीच ओंजळ
एकमेकांची भरू ...
तृप्त होऊ मिठीत
दुःख विरहाचे विसरू...
No comments:
Post a Comment