Showing posts with label तीर्था. Show all posts
Showing posts with label तीर्था. Show all posts

Tuesday, March 17, 2026

तीर्था: माझ्या आयुष्यातील रंगांचे इंद्रधनुष्य

 तीर्था: माझ्या आयुष्यातील रंगांचे इंद्रधनुष्य





आयुष्य म्हणजे रंगांचा एक कोरा कॅनव्हास असतो, असं म्हणतात. पण जोपर्यंत तीर्था माझ्या आयुष्यात आली नव्हती, तोपर्यंत त्या कॅनव्हासवरचे रंग इतके जिवंत असतील असं मला कधीच वाटलं नव्हतं. तिच्या येण्याने जणू माझ्या आयुष्यात रंगांची उधळणच झाली आहे.

या प्रवासात फक्त आनंदाचेच रंग आहेत असं नाही, तर त्यात जीवनातील प्रत्येक छटा सामावलेली आहे. कधी तिच्या निरागस हास्याचा सोनेरी रंग मनात लख्ख उजेड पाडतो, तर कधी तिच्या रडण्याचा धूसर रंग मला आई म्हणून अधिक हळवं आणि संयमी बनवतो. तिचं ते रुसणं, चिडणं आणि मग पुन्हा प्रेमाने बिलगणं... या प्रत्येक छोट्या कृतीत एक वेगळाच ममतेचा रंग दडलेला असतो.

तिच्यासोबत फिरताना जग पुन्हा नव्याने पाहण्याचा कुतूहलाचा रंग मिळतो, तर तिचं एखादं नवं पाऊल किंवा नवीन शब्द ऐकताना मिळणारा कौतुकाचा रंग मनाला तृप्त करून जातो. कधी कधी तिच्या खोड्यांवर येणारा तो क्षणिक राग आणि त्यानंतर लगेच उमलणारं तिचं हसू, हे सगळं मिळून माझं आयुष्य आता पूर्ण झालं आहे.

आता मला बाहेरच्या कोणत्याही रंगाची गरज उरलेली नाही. कारण तीर्थाच्या रूपात मला हसण्याचे, रडण्याचे, समाधानाचे आणि मज्जेचे असे सगळेच रंग मिळाले आहेत. हे रंग केवळ डोळ्यांना दिसत नाहीत, तर ते मनाच्या खोलवर रुजले आहेत. तीर्था हे फक्त एक नाव नाही, तर माझ्या आयुष्यात आलेलं ते संपूर्ण इंद्रधनुष्य आहे, ज्याने माझं जग खऱ्या अर्थाने रंगीत केलं आहे.


एक छोटी चारोळी खास:

"रंग हसण्याचे, रंग रडण्याचे,

रंग ममतेच्या त्या अथांग सागराचे...

तीर्था, तू आल्याने गरजा उरल्या नाहीत कशाच्याच,

कारण तूच केंद्र आहेस माझ्या सर्व सुखाचे!"

✍🏻 – Vasudha’s World




Teertha: The Rainbow of Colors in My Life

They say life is like a blank canvas, waiting to be painted. But until Teertha entered my life, I never imagined that the colors on that canvas could ever feel so alive. Her arrival has been like a vibrant explosion of colors in my world.

This journey isn't just painted with the bright hues of joy; it encompasses every shade of existence. Sometimes, the golden glow of her innocent laughter lights up my entire soul. At other times, the muted grey of her tears makes me a softer, more patient mother. Her pouting, her little tantrums, and then that sudden, loving embrace—each tiny gesture holds a unique shade of motherly love.

Traveling with her brings back the color of curiosity, allowing me to see the world through fresh eyes. Every new step she takes or every new word she utters brings a color of pride that deeply satisfies my heart. Even the momentary red of anger sparked by her mischief quickly fades into the warmth of her blooming smile. All these fragments together have made my life complete.

I no longer feel the need for any outside colors. In Teertha, I have found every shade—of laughter, of tears, of contentment, and of pure fun. These colors aren't just visible to the eye; they are deeply rooted in my soul. Teertha is not just a name; she is the complete rainbow of my life, making my world truly colorful in every sense.

A Short Poem for Teertha:

"Colors of laughter, colors of tears,

Colors of a mother’s love that conquers all fears...

Teertha, your presence has left me wanting for nothing,

For you are the center of my joy, my everything!"

Thursday, March 12, 2026

तीर्थाची पहिली मोठी झेप: पोगोडा ट्रिप!

 तीर्थाची पहिली मोठी झेप: पोगोडा ट्रिप! 


​"मम्मा-डॅडी, आज मी १० महिन्यांची झाले! आणि माहितीये का? आजची आपली पॅगोडा ट्रिप ही फक्त एक सहल नव्हती, तर मी तुम्हाला दिलेली एक छोटीशी 'टेस्ट' होती... ज्यात आपण सगळेच Pass झालो आहोत!




​मला माहितीये, तुम्ही दोघं मनात कुठेतरी थोडे घाबरलेले होतात. 'तीर्थाला जमेल का?', 'ती रडेल का?', 'ती तिथे नीट राहील का?' असे कितीतरी प्रश्न तुमच्या मनात होते. पण आज मी ठरवलं होतं की, माझ्यामुळे तुम्हाला अजिबात त्रास होऊ द्यायचा नाही. कारण तुम्ही आनंदी असाल, तरच मी सुद्धा खऱ्या अर्थाने खुश राहू शकते!


​ विपश्यना पॅगोडाच्या त्या शांत वातावरणात जेव्हा मी तुमच्या सोबत हसत-खेळत होते, तेव्हा तुमच्या चेहऱ्यावरचा तो आनंद पाहून मला खूप भारी वाटलं. मम्मा, तू तुझ्या आई-बाबांकडे मी झाल्यापासून राहू शकली नाहीस याचं मला थोडं वाईट वाटतंय, पण लवकरच मी तुला तुझ्या माहेरी आणि माझ्या आजोळी घेऊन जाईन! मग तिथे आपण दोघी मिळून खूप धमाल करू.


​आता तुमची भीती सोडा आणि पुढच्या ट्रिपचं प्लॅनिंग करा, कारण तुमची 'टीटु'आता मोठी झालीय आणि ती फिरण्यासाठी एकदम रेडी आहे!"


"नव्या वाटा, नवी स्वप्नं, तीर्थाची पॅगोडा ला भेट,

मम्मा-डॅडी  च्या काळजाला, भिडली तिची माया थेट.

पॅगोडाचा तो शांत परिसर, अन तीर्थाचे ते हासू,

सुखाचे हे क्षण जपताना, डोळ्यात दाटले हर्षाश्रू!"



✍🏻 – Vasudha’s World




Teertha’s First Big Leap: Our Pagoda Trip!

​"Mamma-Daddy, today I am 10 months old! And guess what? Our trip to the Pagoda today wasn't just an outing; it was a little 'test' I gave you... and we all passed with flying colors!

​I know, deep down, you both were a bit nervous. Questions like 'Will Teertha manage?', 'Will she cry?', or 'Will she be comfortable there?' were swirling in your minds. But today, I had decided that I wouldn't let you worry even for a moment. Because I can only be truly happy when I see both of you smiling!

​In the serene atmosphere of the Global Vipassana Pagoda, as I played and laughed with you, seeing the joy on your faces made me feel so wonderful. Mamma, I feel a little sad that you haven’t been able to stay at your parents' place since I was born, but don’t worry! Soon, I will take you to your 'Maher' (childhood home) and my 'Aajol' (grandparents' home). We will have so much fun together there!

​So, let go of your fears now and start planning our next trip, because your 'Titu' is growing up and she is absolutely ready to explore the world!"

A Special Poem for the Memory:

​"New paths, new dreams, Teertha’s visit to the Pagoda so bright,

Her love touched Mamma-Daddy’s heart with pure delight.

The peaceful Pagoda air and Teertha’s laughter so sweet,

Happy tears filled our eyes as our joy became complete!"


​✍🏻 – Vasudha’s World


Monday, December 15, 2025

१४ डिसेंबर २०२५ प्रश्नोत्तरे

 "त" या अक्षराने सुरू होणारे शब्द…


१.पूजेच्या वेळी प्रसाद म्हणून हातावर काय दिले जाते?

तीर्थ


२.पदार्थ टाळण्यासाठी कशाचा वापर केला जातो ?

तेल किंवा तूप


३.जेवन जेवण्यासाठी वापरतात?

ताट 


४.लढाई करण्यासाठी वापरली जाणारी धातू ची वस्तू?

तलवार


५.लहान मुलांच्या पायात घालायचे दागिने?

तोडे


६.संक्रांतीला कशाचे लाडू बनवतात?

तिळ


७.देवपूजेसाठी वापरले जाणारे पवित्र झाड?

तुळस


८.जेवताना पाणी घेण्यासाठी याचा वापर होतो?

तांब्या


९.भजनातील एक वाद्य प्रकार?

तबला


१०.वजन मोजण्यासाठी कशाचा वापर करतात?

तराजू


११.माझ्या लेकीच नाव आहे?

तीर्था


✍🏻वसुधा इंगळे.


" त" अक्षरावरून शब्द १४डिसेंबर 


अचूक उत्तर देणारे :
१.Priti kamble
2.Priya more
3.Guddi Tai 
4.Nikita 
5.Harshali chavan
6.Priya mahadik
7.Aarti 
8.Vidya
9.Kavita patil
10.Pragti dhanwate

Wednesday, December 3, 2025

दाराशी उमललेलं गोड वसंत


दाराशी उमललेलं गोड वसंत


 आज घरचा दरवाजा उघडा ठेवला होता. तीर्था ला खेळवण्यात गुंग असताना अचानक लहान मुलांचा गोड गोड आवाज कानावर आला. क्षणभर वाटलं—कोण आलंय बाहेर? म्हणून मी माझी साडेसहा महिन्यांची लेक तीर्थाला उचलून दारापाशी गेले.


दार उघडलं तर दिसलं की वरच्या मजल्यावर ट्युशनला जाणारी लहान मुलं ट्युशन संपवून घरी निघाली होती. त्यांच्या चकाकणाऱ्या डोळ्यांमध्ये आणि खसखसणाऱ्या हसण्यात एक वेगळीच निरागसता होती.


मी तीर्थाला दाखवत म्हणाले,

“बघ… तुझ्यासारख्या दीदी आहेत या! या ट्युशनला येतात. तू पण मोठी झालीस की जाशील ना?”


तीर्थाने तिच्या छोट्या हातांनी हवेत फडफड करत ‘आ-बा-बा’ करत होकार दिला. माझ्या मनात एक वेगळीच ऊब पसरली.


तेवढ्यात मी त्या मुलींना हसत विचारलं,

“आप इसको लेकर जयोगे क्या कल?”

त्यापण हसत म्हणाले, “हा"

मी पण लगेच म्हटलं इसकी एक स्केट और दो बुक्स है, इतना बस.”





त्यावर त्यांपैकी एक मुलगी अगदी कौतुकाने म्हणाली, “बॅग भी है क्या इसके पास?”

मीही हसत होकार दिला, “हां, है ना छोटी सी!”


नंतर मी त्यांची नाव विचारली — रिद्धिमा, अनुष्का आणि अनन्या. अतिशय गोड, नम्र आणि हसतमुख मुली. मग मीही त्यांना माझ्या लेकीचं नाव सांगितलं,

“इसका नाम तीर्था है.”


मी त्यांना विचारलं, “तुम्ही कुठे राहता?”

त्या म्हणाल्या, “जयश्री अपार्टमेंट.”


तेवढ्यात मी त्यांना परत विचारल,

“घर में आओगे क्या?”

तर नाही म्हणाल्या.


दरम्यान, तीर्था पण त्याच्या सोबत हया होहुहू आआबब्ब..

करायला लागली.

तीर्थाने उत्साहाने सगळ्यांच्या छोट्या हातात हात ठेवून ‘हाय’ केलं, ‘बाय-बाय’ केलं. तिच्या त्या निरागस गोड हसण्याने सगळ्यांच्याच चेहऱ्यावर अधिकच हसू उमटलं.


शेवटी मी त्यांना विचारलं,

“उद्या ट्युशन किती वाजता?”

त्यांनी एकदम एकत्र हसत उत्तर दिलं,

“छे बजे (सहा)वाजता!”


आणि त्या उड्या मारत, एकमेकींच्या हातात हात घालून निघून गेल्या.

दार बंद करताना मनात वाटलं — किती छान असतं ही लहान मुलांची दुनिया! निरागस, साधी, पण मन भरून टाकणारी.





✍🏻 वसुधा इंगळे.

निकाल

  निकाल हल्लीचे दहावीचे निकाल पाहिल्यावर हसावं की रडावं, तेच कळेना झालं आहे. कारण.. चाळीस, पन्नास टक्क्यावाला विद्यार्थी आता शोधून सुद्धा सा...