Friday, March 31, 2023

मैत्रीण ( सखी)

मैत्रीण ( सखी)



 काल कॉलेज मधल्या एका मैत्रिणीचा (नाव राखी) फोन आला होता. पण मी थोडी कामात असल्याकारणाने तिच्याशी बोलणं होऊ शकलं नाही.पण दुसऱ्याच दिवशीच औचित्य साधून तिला मी फोन केला. आयुष्यात असे फार कमी लोक असतात जे वेळ काढून, व्यस्त असताना, आपल्याला समोरून फोन करतात, त्यांना नक्कीच पुन्हा फोन केला पाहिजे हे मत आहे.


कॉलेजमधल्या त्या थोड्या गोड- तिखट-आंबट अश्या आठवणी वर पुनः दोघींनी मिळून प्रकाश टाकला. सगळे flashback डोळ्यासमोर येतात. ती मज्जा, ती मस्ती, शिक्षकांच ओरडणं, मैत्रीणी सोबत केलेली धमाल सगळं आठवलं की टचकन डोळयातून पाणी येत.


मला म्हणाली वसू तुझे vlog आणि blog दोन्ही खूप छान असतात. माझे मिस्टराना तू जे काही लिहितेस ते खूप आवडतं.माझ्या मुलांना तुझे reels  खूप आवडतात. माझा मुलगा म्हणतो मावशी आपल्या कडे कधी येणार आहे. अस सगळं ऐकून आपन जी गोष्ट करतो त्याची पोचपावती मिळाली अस वाटत. खूप भारावून जायला होत. कधी कधी समोरच्या व्यक्तीचे आभार कसे मानावे ह्या साठी देखील शब्द अपुरे पडतील अस वाटत. 

थोडा वेळ असच इकडच्या तिकडच्या संसाराच्या दोघींच्या गप्पा चालू होत्या. मी माझं  संध्याकाळ च जेवण बनवून तिला फोन केला होता. ती मात्र जेवण बनवता बनवता माझ्या शी बोलत होती. बोलता बोलता मला म्हणाली, "वसू तू नक्की कॉलेज मध्ये होती तीच वसू आहेस ना" हा तिला पडलेला सगळ्यात मोठा प्रश्न? 

आणि तिच्या अश्या प्रश्नावर मी निरुत्तर!


शेवटी तीच म्हणाली, कॉलेज मध्ये किती शांत होतीस, मोजकेच बोलायचं, जास्त बोलायची नाही, थोडी आगाऊ पण होतीस, सगळ्याना मदत करायची तेव्हा पण तुझा स्वभाव छान होता. पण आता खूपच मस्त आहे. हा एवढा बदल झाला कसा.


आधीची वसुधा असती तर तिने कदाचित माझी facebook request accept केली नसती, कारण ती 3-4 मैत्रिणी सोबतच असायची.  पण आता तिच्यात आमूलाग्र बदल झालेला जाणतो. स्वभाव तर आधी पासूनच छान होता. आणि आता नव्याने भर पडून इतके छान विचार, इतकं सुंदर बोलणं आहे तुझं की बोलतच राहावंसं वाटत. हे अस सगळं ऐकून मी निशब्द..

कारण माझ्या जिभेवर गोडवा आहे हे समोरची व्यक्ती जेव्हा मनातून बोलते ना तेव्हा त्या सारखा आनंद दुसरा कोणता नाही.


गप्पा तर बऱ्याच झाल्या पण काही गोष्टी ज्या फक्त समोरच्या व्यक्तीशी बोलून मनाला नवीन उमेद देऊन जातात. आणि आज याच माझ्या जिभेवरील गोडव्याने खूप माणसं जवळची झाली, नवीन नाती निर्माण झाली. आणि ती कायम तशीच राहावी.


✍️वसुधा इंगळे.

Wednesday, March 29, 2023

अपेक्षा

 अपेक्षा

आज रस्त्याने जातांना वाटेत मला माझी "शाळा" लागली. 

शाळेने मला विचारलं आयुष्याच "औझं" जास्त तर नाही ना.

 फरक फक्त एवढाच होता.

पूर्वी दप्तरच "औझं" खूप असायचं. 

आणि आता "अपेक्षाच"..!!


✍️वसुधा इंगळे

लोकल ट्रेनचा प्रवास

 लोकल ट्रेनचा प्रवास



कालचीच गोष्ट आहे. पनवेल वरून ठाणे ट्रेन पकडायची होती, ट्रेन निघायचा टाईम झाल्यामुळे मी महिलांच्या डब्या पर्यंत जाण्याचे कष्ट नाही घेतले. जनरल डब्यामध्ये घेतलं चडून. दुपारची वेळ असल्याकारणाने ट्रेन बऱ्यापैकी प्रवाशांनी भरलेली नव्हती. मी खिडकीजवळ बसलेली. समोर उजवीकडे पंचवीशीच्या आसपास आयुचं एक प्रेमी युगल बसलेलं. प्रेमात आकंठ बुडालेलं.. ते त्यांच्याच दुनियेत होते. त्यांचे एकमेकांबरोबरचे लाडिक चाळे,तिचं लाजून हसणं; त्याचं तिला चिडवणं हे सगळे प्रकार अगदी व्यवस्थित नियमाप्रमाणे चाललेले. त्यांतच माझ्या धर्मपती चा फोन आला त्यांना सारांश मध्ये काय प्रकार चालू आहे ते सांगितले. "बघा किती प्रेम आहे दोघांचं एकमेकांवर.तो कसं कौतुक आणि लाड करतोय बघा तिचे..! नाहीतर तूम्ही.. तुमंच तर काही प्रेमच नाही माझ्यावर.." अस म्हणत मी फोन ठेवनारच होती. तेवढ्यात पतीदेव म्हणाले झोप आता, त्याच त्यांना करू दे काही पन, मी म्हटलं लग्नाआधी तरी तूम्ही असे कोणते  रोमिओ किंवा मजनू होता. एक नंबरचे लाजरे होते. तो बघा जगाची पर्वा न करता तिचे कसे लाड करतोय. तिचं कौतुक करतोय. तर मला म्हणाले अग तुझ्यावर असं सार्वजनिक ठिकाणी प्रेम करत बसायला लागू नये म्हणून तर तुला लग्न करून घरी आणलं..आणि राहिली त्या  दोघांची गोष्ट तर त्या मुलाकडे मी लिहून देतो की त्याने फस्ट क्लास लोकल ट्रेनचं काय..? सेकंड क्लासच देखील तिकीट काढलेलं नसणार."


लोकल ट्रेनमध्ये टीसी सर्रास येऱ्याझाऱ्या घालताना दिसतात. तीन चार स्टेशन सोडल्यानंतर शेवटी टीसी उभा राहिला. टीसी आणि पोलीस पेशातले चेहरे मोहरे ओळखण्यात पारंगत असतात म्हणे..! तर मग तेथे असणाऱ्या टीसी ने त्याला अवगत असलेल्या विद्येच्या जोरावर काही मोजक्या जणांकडेच तिकीट दाखवण्यासाठी विचारले आणि ज्यात त्या जोडप्याचा देखील लकी ड्रॉ लागला. प्रथम त्या मुलाने स्वतःची बॅग चाचपडत पाहिली..मग स्वतःचे पाकीट चाचपडले. नंतर मग त्याने टीसीला सांगितलं की माझ्या मोबाईल मध्ये तिकीट आहे म्हणे ..इथे रेंज मिळत नसल्यामुळे मी तुम्हाला थोड्या वेळाने दाखवतो. त्या टीसीने त्या युवतीला देखील विचारले पण तिच्या चेहऱ्यावरचे अविर्भाव हे दीपिका पदुकोणच्या 'मै हू ही नही इस दुनिया की ..' गाण्याप्रमाणे निर्विकार होते.


त्या युवकाचा चाललेला टाईमपास हा आजूबाजूचे सगळे प्रवासी आता चार-पाच स्टेशन तरी आता मजा बघण्यात जाईल ह्या आशाने पाहू लागले. त्या मुलाचा अभिनय मात्र एखाद्या नवख्या अभिनेत्याप्रमाणे स्पष्ट दिसून येत होता.तोपर्यंत टीसी थोडं पुढे जाऊन इतर जणांचे तिकीट तपासू लागला. दोन एक मिनिटातच पुढील स्टेशन आले. आणि तो युवक प्रकाश वेगाने उठून पळून गेला. अक्षरश: शक्तिमान सारखा. आता त्या भोळ्या  प्रेयसीच्या बाजूला फक्त खेळती हवा होती. काही वेळापूर्वी त्याने तिच्याशी घेतलेल्या आणाभाका त्याच हवेत विरल्या होत्या. तिच्या भावनांशी खेळणारा तो पसार झाला होता. मला हसू आवरेना. 


तर तिच्या प्रियकराने प्रकाश वेगाने पळ काढून पोबारा केला होता.आजूबाजूला असणारे आम्ही सर्वजण तो प्रकार पाहून थक्क झालो होतो. सगळ्यांच्या नजरा त्या मुलीकडे वळल्या.आजूबाजूला असणाऱ्या प्रवाशांना अचानक त्या मुलीसाठी वाईट वाटू लागले.(जास्त करून पुरुषांना..)गळाला लागलेला मासा असा अनपेक्षित सुटल्यामुळे टीसी देखील चक्रावून गेला होता.पुढच्या स्टेशनला ती मुलगी देखील पळायच्या अगोदर त्याने तिच्याकडे मोर्चा वळवला.  त्या टीसीने त्या मुलीवर प्रश्नांची सरबत्ती केली. "कुठून चढलेलात मॅडम? फाईन भरावा लागेल आता आणि तुम्हाला जर त्याची तक्रार करायची असेल तर ती देखील तुम्ही करू शकता.." त्या मुलीने  कोरड्या पडलेल्या कंठातून लघुस्वरात ती कुठून चढलेली वगैरे तत्सम गोष्टी टीसीला सांगितल्या.


टीसीने त्या मुलाची आणि तिची दोघांच्याही दंडाची रक्कम एकत्र करून त्या मुलीस सांगितली. जी होती सातशे रुपये. ती रक्कम ऐकताच मुलीचे डोळे पाणावले आणि ती हमसून हमसून रडू लागली. खरंतर मला तिच्या त्या प्रियकरापेक्षा त्या टीसीचाच जास्त राग येत होता. वास्तविकता जर मी टीसी असते तर तिच्यासारख्या देखण्या आणि गोंडस मुलीकडून एक रुपयाही घेतला नसता. फक्त तिला एकच मोलाचा सल्ला दिला असता की यापुढे अशा पळकुट्या,पादऱ्या फुसक्या मुलांना बॉयफ्रेंड बनवू नकोस.  


तर मग दंडाची ती रक्कम ऐकून एखाद्या कोणत्याही सामान्य स्त्रीप्रमाणे तिने काढलेल्या अश्रूंचे शस्त्र पाहून टीसी देखील नरमला आणि म्हणाला. " मॅडम तीनशे पन्नास रुपये द्या..! निदान तुमचा दंड तरी मला वसूल करावाच लागेल. असं म्हणत तो त्याच्या हातात असलेल्या पावतीवर दंडाच्या रकमेचे आकडे गिरवू लागला.आश्चर्य असं की त्या मुलीकडे तेवढे पैसे देखील नव्हते. तिने टीसीला मी Gpay केलं तर चालेल का विचारले. टीसी निक्षून नाही म्हणाला. मॅडम केवळ कॅश द्यावी लागेल.बघा इथे कोणाला विचारून. ती आजूबाजूला पाहू लागली. बाजूला बसलेल्या दोन पुरुषांना आणि एका स्त्रीला तिने मी Gpay करते, तुम्ही मला कॅश द्याल का अशी विनंती देखील केली;पण त्यांनी नाही म्हणून माना खिडकीच्या दिशेने वळवल्या.


इतक्यात ती माझ्यासमोर आली. तिने मला देखील विनंती केली. मी ठीक आहे म्हणाले, ती नम्र स्वरात तुमचा नंबर द्या. मी आता लगेच तुम्हाला Gpay करते म्हणाली. एक आज्ञाधारक सुजाण नागरिकाप्रमाणे मी तिला मदत करण्यास तयार झाले. 


इतक्यात पुढील स्टेशन ठाणे ..अगला स्टेशन ठाणे ..नेक्स्ट स्टेशन ठाणे अशी अनाउन्समेंट होऊ लागली आणि मी त्या युद्धातून तथा ट्रेन मधून काढता पाय घेतला.


✍️वसुधा इंगळे

Wednesday, March 22, 2023

मिठी

 मिठी.....


दिवसभर घड्याळ्याचा काट्याप्रमाणे आयुष्याचे रूटीन बसवता बसवता इतके थकून जातो आपण की कधीतरी अश्यावेळी घरी आल्यावर काही करायची इच्छाच उरत नाही….


त्याक्षणी अचानक येऊन जेव्हा तो किंवा ती आपल्याला मिठीत घेते तेव्हा ती मिठी किती सुखदायक असेल ना..!!!


दिवसभरात झालेला सगळा शिण निघून जावा,विरघळून जावा इतकी गोड असते ती मिठी…अगदी आयुष्यभर मिठीत राहावे इतकं सुंदर सुख असतं त्या मिठी मध्ये…


आयुष्यात एकवेळ पैसा,ऐशोआराम या गोष्टी नसल्या तरी चालतील पण आपल्या हक्काचा एखादा तो किंवा ती असायलाच हवी…आयुष्यात एखादी अशी हक्काची अनपेक्षित मिठी असायलाच हवी कारण या अनपेक्षित गोष्टीचं खास असतात…


या अनपेक्षित गोष्टीचं नात्यामध्ये असलेली विण अधिक घट्ट करत जातात नव्याने दरवेळी…❤️


✍️वसुधा इंगळे

दृष्टीकोन

 दृष्टीकोन


प्रेम आजूबाजूला, प्रत्येक ठिकाणी आहेच.. बस्स ते शोधता यायला हव. आणि मी ही नेहमी याच्या त्याच्याच शोधात असते आणि ते मिळत सुद्धा.

तुम्ही जेव्हा 'Humanist' बनून जगत असता तेव्हा सर्वकाही भारीच होत असतं. इतरांना त्रास न देता, इतरांन बद्दल मनात कुठलीही ईर्ष्या न ठेवता, इतरांच्या सुख-दुःखात सहभागी होता, कोणाशीही स्पर्धा न करता सतत चेहऱ्यावर स्मित करत, इतरांच्या चुका,उणिवा शोधत बसण्यापेक्षा आपल्या चुका उणिवा शोधून त्यावर काम केलं तर आयुष्य कितीतरी चांगलं होऊ शकत. असं जगणं खूप सोपं आहे.

फक्त आपला दृष्टीकोन तसा असायला हवा...

✍️वसुधा इंगळे

निकाल

  निकाल हल्लीचे दहावीचे निकाल पाहिल्यावर हसावं की रडावं, तेच कळेना झालं आहे. कारण.. चाळीस, पन्नास टक्क्यावाला विद्यार्थी आता शोधून सुद्धा सा...