दिवाळी आली... घराची सजावट करून झाली, फराळ तयार झाला, नवीन कपडे घेऊन झाले अन् सुट्ट्याही मिळाल्या. पण आता लहानपणीइतकी एक्साइटमेंट काही राहीली नाही दिवाळीची..लहानपणीची दिवाळी वर्षभर वाट पाहिल्यावर यायची. वडिलांकडे केलेले नवीन कपड्यासाठीचे अन फटाक्यांचे हट्ट, आईला फराळात केलेली मदत, मोती साबन, उटणं, घरभर अन अंगणात केलेली पणत्यांची आरास, शाळेतून दिलेला दिवाळीचा अभ्यास, भाऊबीजेला लहान किंवा मोठ्या भावाकडून ओवाळणी म्हणून घेतलेले दहा रुपये, अंगणात आईने काढलेली रांगोळी, फराळासाठी घरी आलेले पाहूणे आणि भाऊबीजेला आईसोबत अनुभवलेल मामाच गाव....
सगळं आता मोठं झाल्यावर हरवून गेल्यासारख झालं आहे. जबाबदाऱ्या अंगावर पडल्या अन् विसरून गेलो दिवाळी जगायची कशी असते. खिशात भरमसाठ पैसा आहे. पन ती लहानपणीची दिवाळी होती, तशी आता वाटत नाही. बाकी काय तर जोपर्यंत लहान आहोत आणि आईवडील आहेत तोपर्यंत खरी दिवाळी अन त्यानंतरच्या फक्त जबाबदाऱ्या!
✍️वसुधा इंगळे.
No comments:
Post a Comment